براي داشتن زندگي شاد و موفق... يا علي!!

 

۱۷ خرداد ۱۳۵۸ در همدان متولد شد
۱۷ ساله بود كه فعاليت هاي هنري خود را با تئاتر هاي عروسكي شروع كرد.
فارغ التحصيل رشته تئاتر ( نمايش نامه نويسي) از دانشگاه آزاد است.

با يك فيلم كوتاه از مهدي كرم پور به نام ( روي جاده نمناك ) بازيگري را آغاز كرد.
سينما برايش با “شام آخر ” شروع شد بدين ترتيب كه فريدون جيراني كارگردان فيلم ياد شده يك كار كوتاه از وي ديده و پسنديده بود و او را براي حضور در اين فيلم دعوت كرد.
ممكن است در نگاه اول آدم خودخواهي بنظر برسد اما او ضمن رد كردن اين موضوع در مورد خودش مي گويد: “من چون خردادي هستم دو لايه را در خودم كاملا كشف كردم زماني بسيار شوخ و خوشحالم و زماني هم در تنهايي به فكر فرو ميروم در لحظه زندگي ميكنم و به هيچ وجه اگر از كسي خوشم نيايد ريا كاري نمي كنم همان چيزي هستم كه هستم.”
ايفاي نقش در سينما و تلويزيون را متفاوت ميداند.

علاقه اي به اين موضوع ندارد كه سينما را از تلويزيون جدا كند چون جنس بازي برايش اهميت بيشتري دارد در اين مورد مي گويد: “اين نقش است كه اگر مجذوبم كند حيطه فعاليتش زياد برايم مهم نيست”
به اعتقاد وي آماده نبودن فيلمنامه پيش از كليد خوردن كار بر بازي بازيگر تاثير منفي ميگذارد.
از ديدگاه وي تخصص و متمركز شدن روي يك كار نتيجه بسيار بهتر و عميق تري بجا ميگذارد. در اين مورد مي گويد:” كساني كه دست به هر كاري ميزنند شايد وسعت آنها مثل اقيانوس شود ولي عمقي به اندازه بند انگشت خواهند داشت”.
براي بازي در “شب هاي روشن” نامزد دريافت جايزه بهترين بازيگر زن از جشنواره فيلم فجر شد. خيلي ها فكر ميكردند او سيمرغ بلورين را به خود اختصاص خواهد داد اما چنين نشد. توسلي در اين باره ميگويد: “وقتي به اختتاميه رفتم نتايج را ميدانستم و البته اگر داور بودم خودم هم همين كار را مي كردم”

در مورد بازي در” جايي براي زندگي” و حضور در كنار بازيگراني همچون عزت ا… انتظامي, هديه تهراني و آتيلا پسياني ميگويد: “تجربه متفاوتي بود. فيلمبرداري سختي داشتيم چون لوكيشن فيلم بسيار گرم بود… ولي تجربه خيلي خوبي بود. كار با عزت ا… انتظامي و همين كه اصلا در اين كار همراهشان بودم و همچنين هديه تهراني كه بعنوان يك ستاره دوستش دارم خوب بود”
در سال ۸۰ كه سال ورودش به سينما بود در سه فيلم به ايفاي نقش پرداخت و در سالهاي بعد تقريبا هر سال در يك فيلم حضور يافته است
در” من ترانه ۱۵ سال دارم” به كارگرداني رسول صدر عاملي قرا ر بود حضوري كوتاه داشته باشد يك نقش كوتاه تك سكانسي كه بخاطر درگير بودن وي با سريال تلويزيوني “غريبه” نگار جواهريان آن نقش را بازي كرد.

چند سال پس از آنكه از حضور در” من ترانه…” باز ماند در كار ديگري با عنوان” ديشب باباتو ديدم آيدا” با رسول صدر عاملي به همكاري پرداخت و در اين فيلم سينمايي انتخاب بازيگران را بر عهده داشت
در ميان فيلمهايش “شبهاي روشن” و “شام آخر” را بيشتر دوست دارد. “شبهاي روشن” را از اين جهت مي پسندد كه جنس بازي خاصي در آن ارائه نموده و “شام آخر” را هم بخاطر اينكه اولين تجربه اش در سينما بشمار ميرود .
اگر روزي او را در هئيت يك كارگردان يا نويسنده ديديد خيلي تعجب نكنيد. اما فعلا خيالتان راحت باشد كه به اين زوديها اين اتفاق نخواهد افتاد. وي ميگويد: “هنوز براي كارگرداني وسوسه نشده ام چون احساس ميكنم به آن حد نرسيده ام كه صاحب نظر باشم و بتوانم روي طرحي آن طور كه بايد و شايد كاركنم و آنرا به سرانجام برسانم. در حيطه سينما بيشتر دوست دارم بنويسم.”

از بازي بازيگراني مثل ايزابل كوپر به خاطر نگاههاي بسيار سردي كه دارند لذت مي برد، اما الگويي براي بازيگري ندارد.
علاقه بسياري به اسطوره شناسي دارد و كتابهاي مربوط به اين مقوله را مطالعه و تجزيه و تحليل ميكند.
اينكه انسان هيچ آرزويي نداشته باشد را نهايت آرزومندي ميداند و بزرگترين آرزوي خودش هم همين است كه هيچ ارزويي نداشته باشد
نقاشي و موسيقي را آنچنان دوست دارد كه مي گويد” به اين باور رسيده ام كه بدون اين دو نمي توانم زندگي كنم” در كنار اين دو هنر عكاسي هم جزئي از علايق اوست
در بازيگري از بازيهاي اغراق شده متنفر است